Ustawienia zaskakują swoją formą, przebiegiem i oddziaływaniem.
Są grupową metodą terapii lub coachingu.
Osoba zainteresowana rozwiązaniem swojego problemu w krótkich słowach
przedstawia terapeucie swój cel.
Rozmowa z terapeutą służy doprecyzowaniu problemu i motywacji klienta,
jest znacznie krótsza od klasycznego wywiadu psychologicznego.
Terapeuta po rozmowie proponuje wybranie spośród zebranych osób reprezentantów postaci
zaangażowanych w problem klienta. Klient wybiera reprezntantów, czyli
osoby, które na czas ustawienia "wejdą w rolę" jego samego oraz
zależnie od tematu: matki, ojca, partnera, dziecka lub pewnych aspektów
z życia klienta - np. jego celu, zdrowia, pracy, firmy.
Klient ustawia reprezentujace osoby w
przestrzeni, w takim ułożeniu jakie
podpowiada mu intuicja. Reprezentanci mają za zadanie nastawić się na
odbiór sygnałów płynących z ich ciała oraz odczuć jakie emocje mają
będąc w roli. Zwykle reprezentanci mają łatwość wyraźnego odbioru
sygnałów; chodzi tu o proste odczucia typu "czuję się tu komfortowo,
dobrze mi się stoi w tym miejscu", "czuję drżenie w nogach", "chcę się
przesunąć", "czuję przyciąganie do tej osoby" itp.
Dla osób będących reprezentantami, szczególnie
pierwszy raz, jest dużym zaskoczeniem, że potrafią "wczuć" się w osoby,
na temat których nic nie wiedzą oprócz faktu, że jest to np czyjaś
matka. Doświadczenie pokazuje, że te odczucia są bardzo adekwatne,
dotyczą oczywiście nie całości wiedzy na temat danej osoby, ale pewnych
aspektów emocjonalno - somatycznych oraz relacyjnych.
Klient zwykle też jest zaskczony obrazem;
"dokładnie tak zachwowywał się mój ojciec" - myśli, "reprezentant może
stać tylko na jednej nodze, a przecież mój dziadek stracił nogę na
wojnie...". W efekcie odbioru poprzez reprezntantów rozmaitych odczuć
oraz potrzeb ruchu, pokazuje się istotna w rodzinie dynamika. Niekiedy
widać jakąś ważną historię rodzinną, która została zapomniana, a nadal
oddziałuje na klienta.
Zjawisko odbioru odczuć przez reprezentantów nie
jest do końca wyjaśnione, choć istnieją konstrukty hipotetyczne
służące jego wyjaśnieniu. Tłumaczy się je zależnie od preferowanej
opcji ontologicznej; najczęściej za pomocą koncepcji pola
morfogenetycznego R. Sheldrake'a, niektórym bliższe jest patrzenie na
zjawisko w kategoriach nieświadomości zbiowej C.G. Junga.
Zadaniem terapeuty jest doprowadzenie całego
układu do stanu maksymalnie możliwej harmonii lub do momentu, który jest dobrym startem do pożądanej zmiany.
Reprezentanci sami odczuwają właściwe im ruchy i niekiedy (w tak zwanych ustawieniach - poruszeniach duszy lub
nowych, cichych ustawieniach) terapeuta wspiera proces w znaczym
wycofaniu swojej aktywności. Tego typu ustawienia przebiegają w ciszy,
aczkowlek są bardzo intensywne wewnętrznie w odbiorze reprezentantów
oraz obserwujących uczestników. Zwykle uczestniczy w nich niewielu
reprezntantów; np. tylko klienta i kluczowej innej postaci lub wręcz
przeciwnie, gdy są to ustawienia dotyczące na przykład kwestii
narodowościowych angażuje się w nie znaczna część uczestników
reprezentująca członków jakiejś społeczności.
W klasycznych ustawieniach terapeuta
sugeruje krótkie, istotne wypowiedzi pomiędzy reprezentantami,
proponuje zrobienie ruchu. Działania te trwają zwykle do czasu, aż
każdy z reprezentantów znajdzie dla siebie dobre miejsce w całym
układzie.
Terapeuta może również zaproponować ustawienie z reprezentantami istotnych aspektów
z życia klienta. Wybiera się wówczas reprezentantów nie osób, ale
przykładowo; celu, losu, choroby, pieniędzy. Przebieg ustawienia jest
podobny jak w ustawieniach z osobami. Jak się zresztą okazuje w
praktyce ustawień aspekty z naszego życia często związane są z ważnymi
osobami; na przykład objaw chorobowy jest blisko związany z zapomnianym
czy odrzuconym członkiem naszego systemu.
W podobny sposób można
ustawiać relacje w firmie lub innym dowolnym zespole ludzi. Zajmuje się tym dział ustawień zwany ustawieniami organizacyjnymi.
Ustawienia organizacyjne są metodą coachingu, istotnie wspierają
rozwój firmy czy organizacji wprowadzając w niej harmonię oraz
uruchamiając rozwojowy potencjał.
Agnieszka Gąsierkiewicz
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz